بنام خدا
معمولاً وقتی دوست بزرگواری مثل جناب ایزدپناهی از حقیر درخواست تحلیل تلاوتشان را دارند، تنها محبت ایشان به بنده است و لا غیر چرا که کلاس تلاوت ایشان الحمدلله در حال رشد است و به نقطه ای رسیده اند که همانگونه که قبلاً عرض شد از افتخارات جامعه قرائت کشور هستند.
در کل اجرا خدا را شکر ناکوکی وجود ندارد که این نشان از تسلط ایشان بر گستره صدایی و نحوه صحیح تنفسشان دارد.
ایشان با توجه به معنای آیات در فضاهای مختلف لحنی ورود داشته و بخوبی القاء معانی فرموده اند.
نکته جالب استفاده از گوشه های مناسب در فضای مقام بیاتی است. ورود به حسینی در آیه 97 و ماندن در فضای بیات تا آیه 101 که به مقام راست ورود میکنند.
و یا ورود به فضای مقام سه گاه که در آیه 105 صورت میگیرد و البته قاری محترم در همین مقام هم فرود را انجام میدهند.
همه این تغییرات نشان دهنده دقت در القای معانی دارد.
گستره صدای ایشان هم همانگونه که قبلاً عرض کرده ام گستره ای در محدوده تنور است و دارای دو اکتاو و چند درجه در این محدوده بودن، کاری بسیار دشوار و نادر است.
طنین نمکین و انعطاف خوب و تحریرهای بجا و منطبق با تجوید از مشخصه های فنی این تلاوت و کلاً این قاری عزیز است.
التماس دعا جهانبخش فرجی بهمن 1392
پاسخ جناب ایزدپناهی
جناب استاد فرجی عزیز سلام؛
از این همه تمجید و تحسین و شاگردنوازی که نشان از وجود ملکه ی مثبت نگری در شخصیت حضرتعالی است سپاس گزارم و امیدوارم لطف خدا شامل حال من و دوستان دیگر شود تا بتوانیم راه شما اساتید متخلق و متواضع را ادامه دهیم و حقیقت قرائت قرآن را که از شما و أمثال شما آموخته ایم به نسل بعد منتقل کنیم؛ البته در تلاوت حقیر نقائصی بود که جنابعالی با بزرگواری از کنار آن گذشتید؛ به هرصورت از اینکه باز هم مایه ی قوت قلب شاگردتان شدید بی نهایت متشکرم؛ حق نگهدار شما باد؛
هادی ایزدپناهی
سلام هادی جان
تلاوت قرآن چیزی جز ارتباط قلبی با قرآن نیست. وقتی با قرآن مانوس شدیم از دیوارهای اولیه تجوید ، وقف و ابتدا و صوت و لحن که مقدمه بودند عبور نموده و تماماً احساس میشویم، احساسی که از خشوع و عشق به خالق قرآن است.
براستی این احساس ستودنی نیست؟ این احساس همه هنر تلاوت نیست؟
احساسی که با حرفه ای شدن بدست نمی آید و هرگز با کسب علوم فوق در حد کمال هم ، ظهور نمی یابد. تلاوتهای بدون این احساس پاک و بدون شرک و خود بینی هرگز ماندگار نمیشوند. بدون این ارتباط قلبی و دریافت حس معنوی و شناخت جایگاه تلاوت، نمیتوان به قرآن و مفاهیم آن نزدیک شد.
اینگونه است که بعضی تلاوتها ماندگار میشوند، در حالیکه از یک حنجره بیرون می آیند.
اینگونه است که ما هرگز این امتیاز متافیزیکی را در باروم های نمره های متسابقین نمیبینیم و لذا از طرح آن میگذریم چون نمی شناسیم جنس و فیزیک آن را.
اینگونه است که به حنجره های پاک و مقدسی که کلام خدا را میخوانند مانند رهبر عزیزمان مثبت نمینگریم. تنها به فکر اشتباهات و قصور انسانی هستیم و به بهانه ای این هنر آسمانی را زمینی کرده و بی بها میکنیم.
موفق باشید جهانبخش فرجی
