نویسنده: جهانبخش فرجی

شدت زیاد صدا ارتباط مستقیم با تنفس دارد. هر چقدر تنفس صدا بیشتر تولید شود، در واقع مقدار استفاده از اکسیژن بیشتر است. کمیت شدت صوت در تلاوت ارتباط مستقیم با تنفس دیافراگی داشته و قاریان محترم باید برای مدیریت صوت خود در تلاوت حتماً راه و طرق تنفس دیافراگمی را فرا بگیرند.

برای مدیریت صوت در تلاوت باید به دو مورد مهم توجه کرد:

۱ – تنفس دیافراگمی

۲ – کیفیت و حالت باز و بسته بودن دهان. هر چقدر دهان بیشتر باز شود، شدت صوت نیز افزایش می یابد.

صوت قاریانی که به صورت سینه ای تولید می شود می تواند شدت خوبی داشته باشد ولی عمر مفید حنجره آنان پایداری لازم را نداشته و بعدها گیفیت تولید صوت در این نوع حنجره ها بسیار افت می کند.

یک از نشانه های منفی تنفس سینه ای، تیز شدن صدا می باشد که ار اشکالات صوتی محسوب می شود

صوت قاریانی که به صورت سینه ای تولید می شود می تواند شدت خوبی داشته باشد ولی عمر مفید حنجره آنان پایداری لازم را نداشته و بعدها گیفیت تولید صوت در این نوع حنجره ها بسیار افت می کند.

یک از نشانه های منفی تنفس سینه ای، تیز شدن صدا می باشد که ار اشکالات صوتی محسوب می شود

برای افزایش ارتفاع صوت باید به دو وش زیر عمل کرد:

۱ – حضور در کلاس های سلفژ و آموزش دیدن به صورت کلاسیک و علمیو شناخت پایین ترین و بالاترین پرده صوتی موسیقایی که باید تحت نظر یک استاد مجرب و آشنا به کار باشد. باید محدوده صوتی خود را بشناسیم تا صدایی سالم داشته باشیم.

۲ – نزد استادی که تسلط بر شناخت اصوات موسیقایی و مباحث صوت دارد تعلیم دید.

روش علمی بهریتن روش برای به ثمر رساندن توانایی های صوتی می باشد.

حجم صوتی استاد شحات و پسران وی دارای ضعف هایی می باشد ولی عنوان حجم سرد برای آنها صدق نمی کند.

اساتید عبدالباسط، مصطفی اسماعیل، کامل یوسف و بیشتر قراء دارای حجم استاندارد می باشند.

واحد اندازه گیری شدت صوت db می باشد.